Lutetia artificum: Mons Martyrum et Pigalle birota electrica, in parvo grege

Quattuor horae ad collem officinarum et tabernarum cantatoriarum ascendendum, a viis latis Clichy et Rochechouart usque ad vineas quae Clos Montmartre appellantur, cum comite qui fabulas post frontes aedium latentes novit. Vis electrica clivos suscipit, pars autem praeruptissima pedibus peragitur, birotis infra relictis.

Haec excursio nonnisi lingua Francogallica vel Anglica peragitur. Haec pagina in linguam vestram conversa est ut excursionem eligere et praenotare possitis; die autem excursionis comes vester Francogallice vel Anglice loquetur, prout in petitione vestra significaveritis.

Mons Martyrum ad 130 metra assurgit. In charta parum est, in cruribus multum: collis per angustas vias et per gradus ascenditur, et iter pedestre a media urbe susceptum maiorem matutini temporis partem absumit. Birota electrica rem aliter expedit. Ad Pigalle sine labore pervenitis, viam latam Clichy legitis praeter veteres theatrorum aedes et photographorum officinas, quae artificum imaginibus depingendis vivebant, deinde birotae ad imum vicum Lepic manent. Ascensus pedibus fit, placide, quoniam angiportus collis ad vehendum apti non sunt.

Collis intra quindecim fere annos bonam artis recentioris partem peperit, idque in ligneis tuguriis male calefactis. Idem iocandi studio non caret. Die 8 mensis Martii anno 1910 scriptor Roland Dorgelès, picturam novatricem irridere constitutus, Lolo, asinum patris Frédé, qui tabernam cantatoriam in colle tenebat, mutuum sumpsit, penicillum caudae eius alligavit et animal, quotiens carota offerebatur, telam verrere sivit. Tabula, cui titulus Et le soleil s'endormit sur l'Adriatique, in Salone Independentium sub nomine Joachim-Raphaël Boronali proposita est, quod nomen anagramma est vocis Aliboron, quo asinus more tradito appellatur: accepta, notata, quadringentis francis vendita. Dorgelès ipse, venditione peracta, ludum in ephemeridibus patefecit.

Excursio a VII regione urbis proficiscitur, ubi birotam electricam Tern ad staturam vestram aptatam accipitis, galea inclusa, paucis minutis ad usum discendum ante profectionem datis, et ad eundem locum redit, ubi birotae redduntur. Birota vehi scire oportet et in commeatu Lutetiano securum se gerere: iter per vias vehiculis patentes ducit, et comes gradum ad gregem accommodat. Quinque participes ad summum in singulos comites; si plures quam quinque fuerint, alterum gregem eodem tempore instituere possemus, prout vacaverit; huius rei facultas et pretium vobis scripto confirmarentur. Calceos commodos et aquam parate, nam collis pedibus transitur et clivus vere arduus est. Exactum iter ipso die ad caeli statum, ad hominum frequentiam et ad commeatus condiciones accommodatur.

In itinere

Lutetia artificum: Mons Martyrum et Pigalle birota electrica, in parvo grege

Area Blanche et area Pigalle

Ab annis post 1880 ima collis pars regio spectaculorum popularium facta est: theatra musica, saltationes, tabernae cantatoriae, vestium venditores. Toulouse-Lautrec noctes ibi saltatrices delineando agebat, quarum clarissima, Louise Weber, quae La Goulue vocabatur, regina saltationis quae cancan appellatur annis post 1890, egens et oblita anno 1929 in valetudinario Lariboisière mortua est. Reliquiae eius anno 1992, familia petente, in coemeterium Montis Martyrum translatae sunt. Narratio a crepidine viae datur: nullus aditus, nullum spectaculum, nullus cibus potusve excursione continentur.

Via lata Clichy et via lata Rochechouart

Duae hae viae latae magnum oblectamentorum Lutetianorum andronem effecerunt, quarum aedes plerumque perierunt. Circus Fernando, anno 1875 apertus et postea circus Medrano appellatus, numero 63 viae latae Rochechouart stabat, ad angulum vici des Martyrs: Degas, Renoir et Toulouse-Lautrec eo veniebant ut artifices arenae delinearent. Anno 1963 clausus est et mense Novembri anni 1972 dirutus. Has vias latas in sella legitis, frontes aedium tamquam veterem spectaculorum chartam legentes.

Vicus Lepic, molae Blute-fin et Radet

Birotis infra relictis, vicus Lepic pedibus ascenditur, ille quem ars cinematographica anno 2001 toti orbi notum fecit. In summo duae ultimae collis molae supersunt, cum triginta fere quondam fuerint: Blute-fin, anno 1622 erecta, et Radet, anni 1717, utraque ab anno 1958 inter monumenta historica adscripta. Molitores eas ineunte saeculo undevicesimo in tabernas saltatorias converterunt, atque hunc dominici diei saltatum Renoir anno 1876 pinxit. Molae in fundo privato sitae sunt: e via spectantur, sine aditu. Semihoram bonam ambulationis per clivum computate.

Area Émile-Goudeau et Bateau-Lavoir

Aedificium ligneum et vitreum, sine aqua ducta, sine vi electrica, uno tantum aquae fonte omnibus officinis communi: ibi Picasso anno 1907 tabulam Les Demoiselles d'Avignon pinxit, Modigliani, Apollinaire, Max Jacob et Juan Gris circumsedentibus. Incendium mense Maio anni 1970 nihil praeter frontem reliquit. Aedificium anno 1978 ab architecto Claude Charpentier ex concreto refectum est, parte ad aream versa ad pristinum exemplum; urbis Lutetiae est et hodie viginti quinque artificum officinas continet, quae non visuntur. Area ipsa, fons eius et scamna eadem manserunt.

Clos Montmartre et coemeterium Saint-Vincent

In latere septentrionali, inter vicum des Saules et vicum Saint-Vincent, urbs Lutetia 1 762 vitium stirpes et triginta fere vitium genera colit, annis post 1930 in clivo reposita, qui inde a medio aevo vineas ferebat. Haec vinea antiquissima est et maxime ferax ex quinque municipalibus, cum illis Belleville, Bercy, horti Georges-Brassens et collis Bergeyre. Vindemia autumno sub hasta venditur in usum operum socialium regionis XVIII. Fama eius iam a saeculo septimo decimo risum movet, cum proverbium Lutetianum virtutes huius vini praesertim urinam moventes irrideret. Ager saeptus est neque libere visitur: e via spectatur, et nulla degustatio continetur. Ex adverso parvum coemeterium Saint-Vincent sepulcrum Mauritii Utrillo servat, anno 1955 mortui, qui has vias tota vita pinxit.

Vicus des Saules et area ante basilicam Sacri Cordis

Vicus des Saules inter vineas descendit et rursus ad summum collem ascendit, inter tabernas cantatorias quo Picasso et Modigliani ineunte saeculo intempesta nocte veniebant. Superius area ante basilicam Sacri Cordis latum prospectum in meridianam urbis partem aperit: basilica ex lapide calcario aedificata est, qui imbre albescit, et campana eius, La Savoyarde, 18 835 chiliogrammatum, in Sabaudia Superiore anno 1891 fusa, die 16 mensis Octobris anno 1895 viginti octo equis tracta in collem pervenit. Maxima Galliae campana manet. Narratio ex area ante basilicam datur, sine aditu ad tholum vel ad interiora.

Coemeterium Montis Martyrum

Coemeterium veterem gypsi lapidicinam occupat, in modum pelvis depressam, quam pons vici Caulaincourt supra sepulcra transit; inferius per viam Rachel intratur, iis horis quas urbs Lutetia constituit. Dalida in divisione duodevicesima quiescit, sub statua iustae magnitudinis ab Aslan facta, François Truffaut in vicesima prima, Hector Berlioz in vicesima, Henricus Heine poeta in vicesima septima. Sepulcrum Aemilii Zola, in undevicesima, vacuum est ex quo cineres eius anno 1908 in Pantheon translati sunt, memoriae tamen causa servatum. La Goulue tandem huc rediit. Si coemeterium clausum erit, haec statio alia substituetur.

Res practicae
Tempus
Circiter 4 horae, itinere ultro citroque a VII regione et stationibus inclusis; tempus ad indicandum datum, quod petita praenotatione scripto confirmatur
Difficultas
Birota facile: vis electrica clivos aequat; a 12 ad 15 chiliometra, itinere ultro citroque a VII regione incluso, per vias vehiculis patentes. Pedibus a 1,5 ad 2 chiliometra in colle, cum ascensu continuo et gradibus; calcei commodi suadentur. Hoc iter iis qui difficulter moventur non convenit.
Profectio
Lutetiae in regione VII, cum reditu ad eundem locum ubi birotae redduntur; exactus conveniendi locus vobis petita praenotatione scripto confirmatur
Grex
Quinque participes ad summum in singulos comites. Si plures quam quinque fuerint, alterum gregem eodem tempore instituere possemus, prout vacaverit; huius rei facultas et pretium vobis scripto confirmarentur.
Linguae
Lingua Francogallica vel Anglica, quae in petitione vestra significanda est

Praenotatio petitio est, non pactum certum: antequam quicquam solvatis, scripto confirmamus rem fieri posse, diem, locum conveniendi et pretium ultimum. Pretia in singulos homines proponuntur, omnibus tributis inclusis, et usum birotae electricae galeaeque comprehendunt. Nullus aditus pretio emendus nullaque interiorum visitatio continetur: narrationes e via, ex area vel e ponte dantur.

Quaestiones de hac excursione saepe positae

Num viribus athletae ad hanc excursionem opus est?

Vis electrica et spatia et clivos sustinet, et paucae minutae ad usum discendum initio dantur. Birota tamen vehi scire oportet et in commeatu Lutetiano securum se gerere, quoniam iter per vias vehiculis patentes ducit. Vera difficultas in ea parte est quae pedibus in colle peragitur, a 1,5 ad 2 chiliometra cum ascensu continuo et gradibus: calceos commodos et aquam parate. Hoc iter iis qui difficulter moventur non convenit. Comes gradum ad gregem accommodat et stationes crebrae sunt.

Num per angiportus Montis Martyrum vehimur?

Minime, idque consulto: viae collis angustae sunt, silice stratae et gradibus interruptae. Birotae infra relinquuntur, superior itineris pars pedibus peragitur, quod plenum spectandi audiendique tempus praebet, easque ad descensum et ad reditum in VII regionem recipitis.

Quem diem eligere praestat?

Dies operosos et horas matutinas praeferimus: Mons Martyrum aestate diebus Saturni et Solis frequentissimus est. Dies vobis idoneos in formula indicate, et nos horam proponemus. Exactum deinde iter ipso die ad caeli statum, ad hominum frequentiam et ad commeatum accommodatur, et statio aliqua substitui potest, si locus clausus est.

Quanti haec excursio constat et quomodo praenotatur?

Pretia ad indicandum data, omnibus tributis inclusis: 100 euronum in singulos homines in excursione communi et 125 euronum in singulos homines in excursione privata, birota electrica et galea inclusis. Petitio vestra firma praenotatio non est: diem, conveniendi locum et pretium definitivum ante omnem solutionem vobis scripto confirmamus. Nullus aditus pretio emptus, nulla interiorum visitatio, nullus cibus potusve pretio continentur; narrationes e via, e crepidine vel ex area ante aedem dantur.

Praenotationem petite

Praenotatio petitio est, non pactum certum: antequam quicquam solvatis, scripto confirmamus rem fieri posse, diem, locum conveniendi et pretium ultimum. Pretia in singulos homines proponuntur, omnibus tributis inclusis, et usum birotae electricae galeaeque comprehendunt. Nullus aditus pretio emendus nullaque interiorum visitatio continetur: narrationes e via, ex area vel e ponte dantur.

Praenotationem petite