Cunabula sacra: octo saecula patrimonii religiosi Lutetiani, a Vico Latino ad regionem Marais

Tres horae cum dimidia comite praesente, paene sine clivis, ut ecclesias medii aevi ripae sinistrae, aream ante Nostram Dominam et vias regionis Marais inter se coniungatis. Narratio foris fit, in areis, in marginibus viarum et in pontibus. Profectio et reditus eodem loco, in VII Lutetiae regione.

Diem huic excursioni petite Pretia videte

Haec excursio nonnisi lingua Francogallica vel Anglica peragitur. Haec pagina in linguam vestram conversa est ut excursionem eligere et praenotare possitis; die autem excursionis comes vester Francogallice vel Anglice loquetur, prout in petitione vestra significaveritis.

Cunabula sacra filum Lutetiae antiquissimum sequuntur, illud lapidum qui orandi causa erecti sunt. A septima regione proficiscimini, Sequanam adverso flumine usque ad Vicum Latinum legitis, a parvis ecclesiis medii aevi ripae sinistrae ad aream ante Nostram Dominam transitis, deinde ab Insula Civitatis ad regionem Marais, et ad locum profectionis reditis: quindecim fere chiliometra in universum, paene sine clivis, tres horae cum dimidia stationibus inclusis. Narratio foris fit, in areis, in marginibus viarum et in pontibus, ubi libere loqui licet. Nullus aditus pretio continetur neque ullius aedificii apertionem promittimus: sunt enim loca cultus divini adhuc in usu, quae suis ipsorum legibus aperiuntur et clauduntur.

Filum totius itineris una sententia continetur: Lutetia caput reliquiarum est, et quisque lapis sacer ibi etiam de potentia certamen narrat. Corona spinea anno 1239 redempta 135 000 libris Turonensibus, in sacello condita quod ipsum non nisi 40 000 constitit. Ecclesia anno 1797 velut lapidicina vendita, ea condicione ut emptor turri campanariae parceret, quae sola in medio viridario stat. Claustrum anno 1427 perfectum, ultimum Lutetiae claustrum medii aevi, ubi urbis magistratus anno 1808 cultum Lutheranum constitui permiserunt, et de quo hodierna paroecia ipsa scribit miraculum loco adscriptum numquam miraculum fuisse. Narratio rebus gestis nititur, plures confessiones pari animo tractat, et cuique suam opinionem relinquit.

Birotis electricis Tern vehimini, galea praebita, comite ab initio usque ad finem praesente et quinque ad summum participibus. Si plures quam quinque estis, alterum gregem eodem tempore instituere possemus, prout vacabimus; utrum fieri possit et quanti constet, scripto vobis confirmaretur. Birota vehi scire oportet et in commeatu Lutetiano securum se gerere: iter per vias vehiculis patentes ducit, per compita et per crepidines cum pedestribus communes, et in angustis regionis Marais viculis birotae manu trahuntur. Profectio et reditus eodem loco fiunt, in VII regione, ubi birotae vobis traduntur et deinde redduntur.

Pretium indicativum est 95 euronum in singulos homines, omnibus tributis inclusis, in excursione communi, et 115 euronum in singulos homines, omnibus tributis inclusis, in excursione privata. Nullum monumenti aditum nullamque apud alios potionem aut cibum continet. Petitio diei nondum firma praenotatio est: ad vos redimus, plerumque intra duos dies negotiosos, cum hora, cum loco conveniendi et cum pretio definitivo, quod vobis scripto ante omnem solutionem confirmatur. Cum haec excursio sit praebitio otii die certo praestita, articulus L. 221-28, 12° Codicis consumptionis Francogallici ius illud quattuordecim dierum a contractu recedendi excludit; condiciones rescindendi et differendi in condicionibus nostris generalibus venditionis continentur, quae ante omnem solutionem vobis notae fiunt.

In itinere

Cunabula sacra: octo saecula patrimonii religiosi Lutetiani, a Vico Latino ad regionem Marais

Profectio, Lutetiae regio VII, et Sequana adversa

Convenimus in VII regione, paucis viis a Campo Martio distantes: sella ad staturam aptatur, galea traditur, vis electrica per quinquaginta metra probatur, et paucae regulae traduntur quae commeatum Lutetianum faciliorem reddunt. Inde ad orientem per crepidines et ripas contendimus, viginti fere minuta birota, quae et membra calefaciunt et primam geographiae lectionem praebent. Lutetia circa flumen suum crevit, et omnes lapides quos visuri estis per aquam advenerunt: lapis calcarius Lutetianus e lapidicinis meridianis, saxum arenarium quo viae stratae sunt, quercus ad tigna aptae flumine devectae.

Square René-Viviani et Sanctus Iulianus Pauper

Ab arbore incipimus: robinia anno 1601 a Ioanne Robino, regis botanico et arborum curatore, in horto facultatis qui post ecclesiam patebat, e seminibus quae naturae scrutator Anglus ex Montibus Appalachiis attulerat, sata est. Urbis Lutetiae magistratus eam ut antiquissimam capitis arborem praedicant; adeo inclinat ut duo fulcra ex concreto hedera obducta eam sustineant, et quotannis vere denuo floret. Post eam Sanctus Iulianus Pauper, ab anno 1165 refectus, iisdem annis quibus Nostra Domina, et anno 1889 paroeciae Graeco-Melchitae catholicae traditus: iconostasis inaurata in navi medii aevi, trecentis metris ab ecclesia cathedrali.

Sanctus Severinus

E via et ex horto stilus Gothicus flammeus et monstrosae eius aquarum fistulae spectantur; praecipue vobis aperimus quid intueri oporteat, si ecclesia eo die patet, quod promittere non possumus. In ima parte duplicis ambulacri silva columnarum palmarum instar inter annos 1489 et 1495 circa columnam tortam crevit: quinque iam saecula omnes fornices circa eam se volvunt. Vitreae fenestrae ambulacri orientalis a Ioanne Bazaine factae sunt, anno 1966 mandatae et anno 1970 dedicatae: septem sacramenta more abstracto expressa, in fenestris Gothicis, quae res tum quibusdam dentes stridere fecit.

Area ante Nostram Dominam et absis eius

In area orbiculus aeneus rosae ventorum forma punctum nullum viarum Franciae signat, id est unde omnia itinerum spatia per totam terram numerantur. Ecclesia cathedralis, anno 1163 incohata ut circa annum 1345 perficeretur, ab hominibus aedificata est qui operis finem numquam visuri erant. Omnia foris narrantur, ab area usque ad crepidines et ad pontem Archiepiscopatus: tignorum compages quam Silvam appellabant, quercus securi quadratae more saeculi XIII ut ea reficeretur, et gallus die 16 mensis Decembris anno 2023 in summum sublatus, ad nonaginta sex metra, a Philippo Villeneuve delineatus, qui tres reliquias continet et tubulum obsignatum nominibus fere duum milium hominum operis inscriptum. Nullus aditus continetur neque intus verba facimus.

Boulevard du Palais, e regione Sanctae Capellae

E via nihil nisi turriculam videmus quae supra tecta Palatii Iustitiae eminet, et in ea iam tota fabula est: corona spinea anno 1239 a Ludovico IX ab imperatore Latino Constantinopolitano redempta 135 000 libris Turonensibus constitit, plus quam ter tanto quam sacellum ad eam servandam aedificatum, anno 1248 consecratum, post septem tantum annorum opus. Contra ac saepe narratur, eius vitreae fenestrae non felici quodam Revolutionis casu servatae sunt: cum ab anno 1803 ad annum 1838 tabularium Palatii Iustitiae facta esset, capella fenestras suas ad duo metra et quinquaginta centimetra obstructas vidit, tabulae vitreae demptae ac deinde venditae, usque ad Rotomagum, ad museum Cluniacense et ad Cantuariam dispersae. Duae tamen tertiae partes vitrearum adhuc illae saeculi XIII sunt.

Turris Sancti Iacobi

Turris Gothica sola in medio viridario stat: ecclesia Sancti Iacobi de Macello, in publicum redacta, anno 1797 velut lapidicina vendita est, ea condicione ut turris campanaria servaretur. Deinde negotiator quidam ibi officinam plumbi in glandes venatorias fundendi instituit, priusquam urbis Lutetiae magistratus turrim anno 1836 redimerent. Clarissimus regionis paroecianus Nicolaus Flamel vocabatur, librarius et artium fautor plane verus, cuius domus anno 1407 in rue de Montmorency exstructa antiquissima Lutetiae domus lapidea habetur; alchemista autem ille immortalis ex libris natus est qui fere duobus saeculis post mortem eius editi sunt.

Claustrum Billettarum, rue des Archives

Post frontem aedium quae numero 24 rue des Archives sitae sunt latet ultimum Lutetiae claustrum medii aevi, anno 1427 perfectum, ubi urbis magistratus anno 1808 cultum Lutheranum constitui permiserunt. Non nisi expositionum causa aperitur neque nos ingressum promittimus: narratio e via fit. Ibi sine ambagibus res anni 1290 narratur, unde locus ortus est. Mulier pauper vestes suas triginta solidis apud faeneratorem Iudaeum pignori dat, quem fontes Ionatham appellant; sequitur accusatio hostiae violatae, homo iudicatur et crematur, sacellum anno 1294 super eo quod miraculum appellatum est exstruitur, et peregrinatio per saecula durabit. Ipsa hodierna paroecia de miraculo quod dicitur loquitur.

Rue Pavée, rue des Rosiers, place des Vosges et reditus

In rue Pavée, birotis manu tractis, e margine viae unicam synagogam spectamus quam Hector Guimard, architectus ille aditus ferriviae subterraneae, delineavit: anno 1913 aedificata, iam eiusdem anni autumno in usu, nocte inter diem 2 et diem 3 mensis Octobris anni 1941 impetu petita qui septem synagogas Lutetiani percussit, restituta, decreto diei 4 mensis Iulii anni 1989 in monumentorum historicorum indicem relata, et adhuc in usu. Modeste nos gerimus neque fideles imaginibus excipimus. In rue des Rosiers, quae Pletzl vocatur, undae advenientium, tabulae memoriales et tabernae cibariae, unde via suum odorem habet, ordine se ostendunt, quarum nullam commendamus. Sub porticibus place des Vosges finem facimus, deinde una per crepidines ad locum profectionis in VII regionem redimus, ubi birotae redduntur.

Res practicae
Tempus
Circiter tres horae cum dimidia, stationibus et reditu ad locum profectionis inclusis, per quindecim fere chiliometra
Difficultas
Facilis, paene sine clivis; birota vehi scire oportet et in commeatu Lutetiano securum se gerere, cum iter per vias vehiculis patentes ducat
Profectio
Lutetiae regio VII, 26 rue Bosquet; profectio et reditus eodem loco, hora exacta in praenotatione scripto confirmata
Grex
Quinque summum participes in singulos comites; si plures quam quinque estis, alterum gregem eodem tempore instituere possemus, prout vacabimus; utrum fieri possit et quanti constet, scripto vobis confirmaretur
Linguae
Lingua Francogallica vel Anglica, in petitione vestra significanda

Praenotatio petitio est, non pactum certum: antequam quicquam solvatis, scripto confirmamus rem fieri posse, diem, locum conveniendi et pretium ultimum. Pretia in singulos homines proponuntur, omnibus tributis inclusis, et usum birotae electricae galeaeque comprehendunt. Nullus aditus pretio emendus nullaque interiorum visitatio continetur: narrationes e via, ex area vel e ponte dantur.

Quaestiones de hac excursione saepe positae

Intramusne in monumenta?

Non. Narratio foris fit, in areis, in marginibus viarum et in pontibus, et nullus aditus pretio continetur: neque Nostrae Dominae, neque Sanctae Capellae, neque claustri Billettarum, quod non nisi expositionum causa aperitur. Si qua ecclesia patet neque ullum officium divinum agitur, nihil obstat quominus paucis minutis tacite ingrediamini, ut ceteri omnes, id tamen non promittimus: haec loca sua ipsa horaria constituunt et sine praemonitione claudi possunt. In fine excursionis vobis exponimus quomodo per vos ipsos eo redire possitis.

Quanta peritia opus est?

Birota vehi scire oportet et in commeatu Lutetiano securum se gerere. Iter paene planum est et vis electrica cetera praestat, sed per vias vehiculis patentes ducit, per compita et per crepidines cum pedestribus communes, et in angustis regionis Marais viculis birotae manu trahuntur. Comes vobiscum ab initio usque ad finem vehitur, quinque ad summum participibus. Birotae sunt Tern vi electrica adiutae et galea praebetur.

Estne vestitus quidam necessarius?

Vestis ad pedes movendos apta, calcei clausi et umeri tecti: plura aedificia praeter quae transimus loca cultus divini adhuc in usu sunt, id quod in epistula confirmationis commonemus. Tunicam ventis arcendis idoneam parate, quia diu iuxta aquam vehimur, et aliquid ubi res vestras reponatis: birotae sarcinarum crates habent, non arcam clausam.

Quibus diebus et qua hora?

Diem Martis et diem Iovis ante meridiem praeferimus: minor tum est frequentia tam in areis quam in regione Marais. Die Dominico mane officia divina ubique alia aliis excipiuntur, et die Saturni maior modestia in rue Pavée et in rue des Rosiers postulatur. Dies et horae quibus aedificia quae adimus aperiuntur ab ipsis singulis pendent et sine praemonitione mutari possunt, quorum nos rationem praestare non possumus. Dies vobis idoneos in formula significate, nos horam scripto confirmabimus.

Quomodo praenotatio fit?

Petitio vestra neque solutio neque firma praenotatio est: diem optatam, iter et numerum participum nobis significatis, et nos ad vos redimus, plerumque intra duos dies negotiosos, cum hora, cum loco conveniendi et cum pretio definitivo. Pretium indicativum est 95 euronum in singulos homines, omnibus tributis inclusis, in excursione communi, et 115 euronum in singulos homines, omnibus tributis inclusis, in excursione privata. Pretium definitivum vobis scripto ante omnem solutionem confirmatur. Cum praebitio die certo praestetur, ius illud quattuordecim dierum a contractu recedendi non valet, secundum articulum L. 221-28, 12° codicis consumptionis Francogallici; condiciones nostrae generales venditionis rescissionem et dilationem explicant.

Ceterae excursiones
Dii et colles: a monte Sanctae Genovefae ad Montem Martyrum Quattuor fere horae inter duos colles sacros, viginti fere chiliometra, profectio et reditus in VII urbis regione. Vis electrica clivos in se suscipit, vobis spiritus ad audiendum servatur. Narratio foris datur, neque ullus aditus neque ulla potio aut cibus pretio continetur. Tres horae birota electrica, ut quinque simul praecipua Lutetiae videatis. Turris Eiffelia, Domus Invalidorum, area Concordiae, Lupara et Nostra Domina uno itinere trium fere horarum, paene sine clivis, reditu ad locum profectionis incluso. Quinque ad summum homines circa comitem vestrum, birota electrica praebita, et ad singulas stationes sua narratio. Lutetia luminibus accenditur, et vos tempore opportuno in sella sedetis. Duae horae cum dimidia sub noctis adventum, a monumentis aureo lumine perfusis ad crepidines iam quietas, usque ad Turris Eiffeliae scintillationem. Noctu minus loquimur, plus spectamus.

Praenotationem petite

Praenotatio petitio est, non pactum certum: antequam quicquam solvatis, scripto confirmamus rem fieri posse, diem, locum conveniendi et pretium ultimum. Pretia in singulos homines proponuntur, omnibus tributis inclusis, et usum birotae electricae galeaeque comprehendunt. Nullus aditus pretio emendus nullaque interiorum visitatio continetur: narrationes e via, ex area vel e ponte dantur.

Praenotationem petite